τα όργανα και ο χορός
Η μουσική: brinquinho, rajão και Bailinho da Madeira
Τι παίζεται πραγματικά όταν το παραδοσιακό συγκρότημα κατακλύζει την αίθουσα, όργανο προς όργανο.
Έλεγξε διαθεσιμότητα ↗Τα όργανα, εν συντομία
| Όργανο | Τι κάνει |
|---|---|
| Machete / cavaquinho | Μικρές νυκτές κιθάρες που φέρουν τη μελωδία |
| Rajao | Μια πεντάχορδη κιθάρα 70 εκ., με reentrant κούρδισμα |
| Μπρινκίνιο | Ένα καλάμι με στολισμένες κούκλες που κρατούν καστανιέτες, τις οποίες χτυπά ένα τραβηγμένο σύρμα |
Μια οικογένεια μικρών κιθάρων
Η μαδεϊριανή λαϊκή μουσική στηρίζεται σε μια σειρά από μικρά νυκτά έγχορδα όργανα — το machete, το cavaquinho και το rajao — αντί σε μία μόνο κιθάρα που οδηγεί. Το rajao ειδικότερα είναι ένα πεντάχορδο όργανο μήκους περίπου 70 εκ., με reentrant κούρδισμα όπου οι χορδές δεν κινούνται απλώς από τις χαμηλές στις ψηλές, κάτι που προσδίδει στη μαδεϊριανή λαϊκή μουσική μέρος της ξεχωριστής, λαμπερής κορύφωσής της.
Ένα απίθανο εξαγώγιμο προϊόν για τη Χαβάη
Στη δεκαετία του 1880, οι Μαδεϊριανοί επιπλοποιοί που εργάζονταν στη Χαβάη — μεταξύ αυτών οι Manuel Nunes, Jose do Espirito Santo και Augusto Dias — πιστώνονται ως οι πρώτοι κατασκευαστές του ουκουλέλε, το οποίο έφτιαξαν από τα μικρά οργάνων τύπου κιθάρας, συμπεριλαμβανομένου του rajao, που είχαν φέρει μαζί τους από το νησί. Πρόκειται για ένα πραγματικά τεκμηριωμένο κομμάτι της μουσικής ιστορίας, όχι για έναν ισχυρισμό που υπερβάλλουμε για χάρη της αφήγησης.
Ο ήχος και το κρότο του brinquinho
Το brinquinho είναι το δικό του κρουστό όργανο της Μαδέρας: ένα κοντάρι από καλάμι Arundo donax που φέρει σειρές από μικρές ντυμένες κούκλες, καθεμία από τις οποίες κρατά ένα καστανιέτο, που κάνουν κλικ μεταξύ τους όταν ένα σύρμα που διατρέχει το κοντάρι τραβιέται από κάτω. Πιθανότατα χρονολογείται από τον 19ο αιώνα και εξακολουθεί να εμφανίζεται σε παραστάσεις λαογραφίας σήμερα, εκτελώντας διπλό ρόλο ως όργανο και ως ένα πραγματικά εντυπωσιακό σκηνικό αντικείμενο.
Το bailinho da Madeira
Όλα αυτά υπηρετούν το bailinho da Madeira, τον χαρακτηριστικό λαϊκό χορό του νησιού — γρήγορο, κοινωνικό και δομημένο γύρω από μια ομάδα παρά από έναν σολίστ στη σκηνή. Είναι ο χορός από τον οποίο αντλεί τη δομή της η βραδιά αυτού του εισιτηρίου, στίχο προς στίχο, εφόσον το λαϊκό συγκρότημα και όχι η επιλογή του fado είναι αυτό που εμφανίζεται την ημερομηνία σας.
Ή φάντο, τις νύχτες που παίζει αντ' αυτού
Η περιγραφή του ίδιου του εισιτηρίου αναφέρει μια συναυλία φάδο ως εναλλακτική του folk συγκροτήματος, χωρίς να διευκρινίζει πώς γίνεται η επιλογή για μια δεδομένη ημερομηνία. Το φάδο συνδέεται συνήθως με τη Λισαβόνα παρά με τη Μαδέρα, οπότε όταν εμφανίζεται εδώ, αποτελεί την εξαίρεση στη folk παράδοση του νησιού και όχι τον πρωταγωνιστή της βραδιάς.